Znajdź nas na

Jedną z kluczowych decyzji podejmowanych w życiu człowieka jest wybór ścieżki zawodowej. Każdy z nas, w wieku adolescencji próbował odpowiedzieć na pytania „Co chciałbym robić w przyszłości? Jaki zawód chciałbym wykonywać?”. Trafny wybór zawodu przynosi przede wszystkim korzyści osobiste. Człowiek czuje się spełniony, jest zadowolony. Synergia między wykonywanym zawodem a poczuciem szczęścia wynika z kilku czynników. Praca odpowiada możliwościom psychofizycznym, potencjałowi, posiadanym zasobom. Jest zgodna z zainteresowaniami, oczekiwaniami i aspiracjami. Ponadto zaspokaja potrzeby rynku pracy.

Z punktu widzenia gospodarki państwa, ważne jest, aby młody człowiek, uczeń dokonywał adekwatnych wyborów edukacyjno-zawodowych. Trafny wybór ścieżki rozwoju osobistego i zawodowego oznacza, że uczeń potrafi ocenić swoje zasoby i możliwości. Ponadto posiada wiedzę na temat oferty edukacyjnej, przydatności zawodowej, rynku pracy.

Do 11. roku życia dzieci naśladują dorosłych, lubią odgrywać scenki, często przebierają się za strażaka, policjanta czy lekarza. Jest to okres preorientacji i orientacji zawodowej opartej na fantazji. W wieku 12.-17. roku życia młody człowiek wkracza w okres adolescencji. Jest to okres próbnych wyborów, który polega na określaniu swoich zainteresowań zawodowych poprzez dostrzeganie umiejętności i uzdolnień. Rozwija się w tym czasie samoświadomość i samoocena. Uczeń zaczyna również odwoływać się do wartości, zaczyna pojawiać się wartość pracy.

Pierwszym doradcą młodego człowieka jest rodzic. Postawy rodzicielskie mają niebagatelne znaczenie na rozwój dziecka, a co za tym idzie – wpływają na aspiracje życiowe i zawodowe. Literatura przedmiotu wskazuje na kilka czynników kluczowych mających wpływ na preferencje zawodowe:

  • pochodzenie społeczne rodziców,
  • poziom ich wykształcenia oraz
  • posiadane doświadczenie zawodowe.

Duży wpływ mają tradycje zawodowe rodziny, stosunek rodziców do pracy, wyznawane wartości, ambicje zawodowe, ale także postawy. Warto również wymienić preferowane postawy rodzicielskie, stosunek rodzeństwa do pracy, ale także poziom wiedzy członków rodziny o możliwościach edukacyjnych i sytuacji na rynku pracy.  M. Ziemska rozróżnia postawy rodzicielskie w ujęciu psychologicznym jako:

  • akceptacja dziecka,
  • współdziałanie z dzieckiem,
  • dawanie dziecku rozumnej swobody,
  • uznawanie praw dziecka w rodzinie.

Natomiast niewłaściwymi postawami rodzicielskimi w tym przypadku są m.in.: odtrącenie, unikanie, zbytnie wymaganie, nadmierne chronienie.

Zdarza się niestety, że blokowanie aktywności, hamowanie działań twórczych oraz poszukiwania swojej drogi wywołuje u dziecka poczucie frustracji. Brak adekwatnych informacji ze strony rodzica, krytykowanie i koncentracja na słabych stronach, nadmierne oczekiwania rozwijają nierealistyczną samoocenę adolescenta. W sytuacji, gdy samoocena odbiega od rzeczywistości, dziecko narażone jest na brak umiejętności dokonywania oceny własnych zasobów i potencjału, a co za tym – idzie przekłada się to na podejmowanie błędnych decyzji zawodowych.

Współpraca rodziców ze szkołą w zakresie wparcia ucznia w wybraniu ścieżki rozwoju edukacyjno-zawodowej ma na celu wspólne określenie potencjału dziecka. Omawianie przez rodziców zainteresowań, zdolności, umiejętności czy talentów już od wczesnych lat dzieciństwa czy określenie temperamentu i cech charakteru dziecka może być cenną wskazówką dla doradcy zawodowego. Zdarza się często, że młody człowiek w zaciszu domowym przejawia zdolności, które w życiu szkolnym nie są dostrzegalne.

Doradca zawodowy powinien inspirować i motywować rodzica do poznawania zasobów i możliwości edukacyjno-zawodowych dziecka.

ZAPRASZAMY Rodziców wspólnie z dziećmi do romowy indywidualnej z naszymi doradcami zawodowymi. Konsultacje odbywają się bezpłatnie. Więcej na ten temat >>> Bezpłatne konsultacje z doradcą zawodowym CWRKDiZ w Kaliszu

 

Źródło artykułu: https://epedagogika.pl/top-tematy/jaki-powinien-byc-udzial-rodzicow-w-procesie-doradztwa-zawodowego-2956.html#

Pin It